Condoreira

  • Poema #05: Condoreira

    Grito eu
    Gritas
    Grita!
    Gritamos os lamentos travados na garganta
    A dor funda no estômago
    A unha cravada na pele
    A História que criou a ferida
    A ferida que cicatrizou
    A cicatriz que virou história
    A História que cicatriz se tornou.
    Eu grito como réu
    Eu grito como testemunha
    Nunca, observador.
    Grito o vivo
    Grito o morto
    Grito o ferido
    Grito ao abastado
    sobre o desvalido
    Grito e anuncio
    Grito e agrido
    Grito e acredito.
    Grito 
    Clamo
    Proclamo
    Reclamo

    Grito que o silêncio é agudo
    E fere com surdez os mudos.

Botão Voltar ao topo

Adblock detectado

Desative para continuar